آموزش راهنمایی[183]وکسانی هستند که می بخشند واز رنج و لذت فارغ اند و سودای فضیلت و تقوا نیز در سر ندارند،همچون درخت عطر آگین (مورد) که در دره ای دورشمیم جان پرورش را به هر نفس به دست نسیم می سپارد. خداوند با دستان چنین بخشندگانی با آدمیان سخن می گوید و از پشت چشم آنان بر زمین لبخند می زند.
جبران خلیل جبران
.
.
.
.
.
.
»
